Lęki

Freud nadał określenie nerwica lękowa i podzielił ją na dwa rodzaje lęku:

  • jeden to wyparta myśl lub pragnienie (to ogólne uczucie niepokoju lub pragnienie strachu, które łagodzi się interwencją psychoterapeutyczną)
  • drugi to poczucie obezwładniającej paniki i towarzyszą jej z reguły objawy takie jak:

– Przyspieszone bicie serca

– Nadmierna potliwość

– Przyspieszony oddech

– Biegunka

– Parcie na pęcherz

Lęk jest zjawiskiem dość powszechnym w przeżyciach człowieka i kiedy wykraczają one poza normę, lęk będzie wtedy występował częściej i z większym nasileniem.

Rodzaje lęku:

  • Zespół lęku napadowego – napady zwykle trwają kilka minut, ale powodują w człowieku duże cierpienie. Pojawiają się niepokojące objawy fizyczne: uczucie duszenia się , zawroty głowy, pocenie się, drżenie, często kurcz i towarzyszy tym objawom często poczucie nadchodzącej katastrofy. Większość takich ludzi cierpi na agorafobię (strach przed miejscem lub sytuacją, z której nie można uciec).
  • Fobie: agorafobia, fobia specyficzna, fobie społeczne
  • Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne. Czynności natrętne (kompulsja) to zrytualizowane działania, które człowiek wykonuje, aby osłabić lęk (odczuwa przymus wykonywania tych czynności) i tak są to:

– Rytuały związane ze sprawdzaniem

– Rytuały związane z myciem i sprzątaniem

– Myśli natrętne

– Rytuały mieszane

  • Zespół stresu pourazowego- człowiek musiał przeżyć traumatyczne zdarzenie, w którym zmierzł się z groźbą śmierci lub ktoś bliski umarł a reakcja tego człowieka obejmowała silny strach, bezradnosć lub przerażenie. Osoby, które doznały urazu, na przemian zaprzeczaja mu i odtwarzają w koszmarach sennych. Motywy psychiczne, które pojawiają sie w następstwie głębokiego urazu:

– żałoba lub smutek

– poczucie winy wywołane agresywnymi i destrukcyjnymi impulsami

– poczucie winy z powodu przetrwania

– lek przed identyfikacją z ofiarami

– wstyd z powodu poczucia bezradności i pustki

– lęk przed powtórzeniem urazu

– silna złość przeciwko źródłom urazu

  • Zespół lęku uogólnionego – występuje, gdy człowiek skarży się na odczuwanie nadmiernego lęku, nad którym trudno jest mu zapanować. Jeśli lęk pojawia się przez większość dni i trwa minimum 6 m-cy, taki lęk jest uogólniany i człowiek łączy go z kilkoma czynnościami i sytuacjami w ciągu dnia. Zaburzenie to wpływa mocno na jakość życia człowieka: ciągle boi się o przyszłość, zamartwia się aktualną sytucją życiową bądź finansową, boi się nieszczęść, które mogą spotkać jego bądź bliskich, przejmuje się również innymi sprawami swojego życia.